NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 22
Huaze Lei.
To normalne, że odczuwa się zażenowanie,
gdy przyłapie się kogoś w intymnej sytuacji.
To naprawdę niezręczne.
Zazwyczaj można się z tego pośmiać i o tym zapomnieć.
Ale ty się przejmujesz,
bo chodzi o Si, prawda?
Kto twierdzi, że się przejmuję?
Poza tym
to super, że im się układa.
Jeśli cię to boli, możesz się wypłakać.
Nie musisz udawać silnej.
Mogę się na chwilę o ciebie oprzeć?
Tato, mamo, wróciłam.
Shancai, już jesteś.
Co się dzieje?
Tato.
Znowu źle zainwestowałeś?
Czy wy...
Szef taty uciekł z pieniędzmi firmy.
Co? Nie powstrzymałeś go?
Już za późno.
Zostały tylko osoby, które nie były w to zamieszane.
Wszystko, co było cokolwiek warte,
zostało już przejęte przez większych udziałowców.
Przepraszam, skarbie.
To co teraz zrobimy?
Tata i ja będziemy musieli wyjechać na wieś.
Dlaczego?
Myśleliśmy, że w czasie, gdy tata będzie szukał nowej pracy,
będziemy utrzymywać się z cateringu.
Ale dziś dzwoniła ciocia z wioski rybackiej i powiedziała,
że twój wujek zachorował.
Ciężko jej jednocześnie zajmować się wujkiem i łowić ryby.
Poprosiła nas o pomoc.
Co z wujkiem?
Jego stan nie jest krytyczny.
Dojdzie do siebie, ale trochę to potrwa.
Więc
zostanę tu sama?
Nie, spakuję się i pojadę z wami.
Shancai.
Musisz zostać w domu.
Jak myślisz, czemu tak ciężko z tatą pracujemy?
Chcemy, żebyś jak najlepiej się uczyła.
Nie możesz pozwolić, by ta sytuacja stanęła ci na drodze.
A co z Prywatną Kuchnią Dongów?
Poddajemy się?
To kolejny powód, by być dzielnym.
Potrzebuję twojej pomocy przy tworzeniu nowych dań.
Zapomniałaś już?
To nasze marzenie.
Shancai, nie bój się.
Jestem przy tobie.
Kiedy wrócicie?
Nie chcę się z wami rozstawać.
Też nie chcemy zostawiać cię samej.
Gdy wujek poczuje się lepiej,
a my trochę oszczędzimy,
wrócimy.
W porządku.
Gdy nas nie będzie,
musisz być silna, dobrze?
Dobrze.
Od teraz musisz troszczyć się o siebie sama.
Mamo.
Już dobrze. Będziemy często dzwonić.
Będziemy w kontakcie na WeChacie.
Dobrze.
Xiaozi.
Od powrotu z hotelu chodzisz przygnębiona.
Tata się o ciebie martwi.
Nie chcesz nam powiedzieć, co stało się w hotelu.
Kierownik widział potłuczone szkło.
W pokoju panował bałagan.
Pokłóciłaś się z Si?
Mam do niego zadzwonić?
Śmiało, zadzwoń, jeśli chcesz mnie ośmieszyć.
Rozmawiałam z jego matką.
Podobno spędzasz dużo czasu z dziewczyną o imieniu Shancai.
Czy to nie przebiegła i podstępna dziewucha?
Sprawiała kłopoty w hotelu?
Przestań o tym gadać.
- Boję się, że cię wykorzystuje. - Mamo.
Shancai to moja dobra koleżanka.
Nikomu nie pozwolę jej obrażać.
Nie wybaczę zniewag nikomu,
nawet tobie.
Dobrze.
Wszystko w porządku.
Mogę iść spać.
Mija mój pierwszy dzień mieszkania samej.
Ciekawe, czy tata i mama dojechali już na wieś.
Co, u licha?
Kto tam?
Shancai.
Ten głos brzmi znajomo.
Czy to...
Xiaozi?
Cześć.
Koło twojego domu jest strasznie ciemno.
Potknęłam się kilka razy.
Latarnia się popsuła.
Nie szkodzi. To nieistotne.
Przyszłam, bo chciałam...
- Chcę powiedzieć, że... - Wybacz.
Nie chcę tego słuchać.
Xiaozi.
Moi rodzice pojechali na wieś.
Od dzisiaj
będę tu mieszkać sama.
Zastanawiałam się, czemu ich nie ma.
Od teraz będę bardzo zajęta.
Nie mam czasu myśleć o innych sprawach.
Następnym razem gdy będziesz chciała porozmawiać,
mogę nie znaleźć dla ciebie czasu.
Shancai.
Nienawidzisz mnie?
Ja...
Nie zrozum mnie źle.
W zasadzie
masz prawo mnie nienawidzić.
Bo...
okłamałam cię.
Tamtego dnia między mną a Si
do niczego nie doszło.
Powiedział...
że nie może ze mną być.
Co...
To niemożliwe.
Na początku czułam się bardzo pewnie.
Byłam przekonana, że mi się nie oprze.
Nie przypuszczałam,
że będzie tak stanowczy.
Nieczuły drań, co?
Już powiedziałam mamie,
że więcej się z nim nie spotkam.
Dlaczego?
Sądziłam, że wam się układa.
Teraz już rozumiem.
Nie powinno się zmuszać nikogo do bycia z kimś, kogo nie kocha.
Ale dzięki swojemu uczuciu do Si
poznałam ciebie.
Cieszę się.
Shancai.
Będziemy się dalej przyjaźnić?
Oczywiście.
Posłuchaj.
Chcę, żebyś była szczęśliwa z Si.
Mną się nie przejmuj.
Przestań oszukiwać własne serce.
Właśnie to chciałam ci powiedzieć.
Pójdę już.
Zaczekaj.
Xiaozi.
Jesteś zła?
Wiesz, czemu rzuciłam Daoming Si?
Czemu?
Bo powiedział...
„Ciągle myślę o Shancai”.
Przekaż konsulowi,
że pojawię się na przyjęciu.
Nie martw się tym.
- Oczywiście. - Mamo.
Muszę kończyć. Do zobaczenia.
O co chodzi?
Ze mną i Xiaozi koniec.
Co ty wygadujesz?
Wyraziłem się jasno.
Nie podoba mi się i nigdy jej nie poślubię.
Natychmiast idź do rodziny He i przeproś Xiaozi.
Jeśli to zrobisz, puszczę ci ten incydent płazem.
Nic nie zrobiłem. Czemu mam przepraszać?
Już mówiłem.
Podoba mi się Shancai.
Nie poślubię nikogo innego, tylko ją.
Ja też wyraziłam się jasno.
Dong Shancai nie przekroczy progu tego domu.
Nawet w kolejnym życiu.
Po co mieszać małżeństwo z interesami?
Jeśli Xiaozi i ja będziemy nieszczęśliwi,
czy to będzie w porządku wobec niej?
Jesteś jeszcze młody. Nie masz pojęcia, o co chodzi w życiu.
A raczej nie masz pojęcia o miłości.
Zgadza się.
Nie mam o niej pojęcia.
Kto dał ci prawo do kontrolowania mojego życia?
Urodziłam cię, więc musisz być mi posłuszny.
Jestem. W każdej kwestii.
Ale nie w tej.
Wolałbym nie być twoim synem.
Żałuję, że jestem Daoming Si!
Stój!
- Zdrówko! - Zdrówko!
Skoro mieszkasz sama,
powinnaś zainstalować solidniejszy zamek.
Dzięki.
Jest tu bezpiecznie?
Na tyle, żeby mieszkać samej?
Raczej tak.
Latarnia wygląda na zepsutą.
Właściciel już to zgłosił.
Niedługo naprawią.
Gdzie jest Si?
Powinien tu być.
- Tylko jego brakuje. - Nie.
Czemu?
Co czemu?
Mój dom jest za mały.
Nie ma miejsca.
Podłoga drży już pod waszą trójką.
Jeszcze jedna osoba, a dojdzie do trzęsienia ziemi.
Za dużo tu osób.
W każdym razie
ciekawe, co porabia Si.
Nie odzywa się.
Między Si i Xiaozi nieźle się układa, co?
Ej, Shancai, co u nich?
Pytaj Si, nie mnie.
To pewnie Si.
Otwórz drzwi.
Migusiem.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Pani Daoming.
Co pani tu...
Shancai.
Nie sądziłam, że znowu się spotkamy.
Ale muszę cię o coś poprosić.
Co dokładnie zrobiłaś,
aby rozdzielić Xiaozi i Si?
Jak długo jeszcze
chcesz stawać Si na drodze?
Nie może pani ot tak mnie oskarżać.
Nic nie zrobiłam.
„Ot tak oskarżać”?
Wiem, że się nie przyznasz.
Nie rozumiem,
czemu tak miła dziewczyna
miałaby zrobić coś tak nikczemnego.
Proszę pani.
Czy to nie poniżej pani godności?
Przepraszam.
Do mnie mówisz?
Zwracasz mi uwagę?
Proszę pani.
Myślę, że między Si a Xiaozi doszło do nieporozumienia.
Doskonale wiem, do czego doszło, a do czego nie.
A teraz milcz.
Shancai.
Pozwól, że coś ci wyjaśnię.
Ty i Si należycie do innych światów.
Pozycje waszych rodzin,
ich styl życia i sposób myślenia diametralnie się różnią.
Tylko pomyśl.
Jeśli zabierze cię na forum biznesowe,
poczujesz się gorsza, bo nie będziesz mogła uczestniczyć
w rozmowach na specjalistyczne tematy.
Jeśli zabierze cię na wykwintny bankiet,
będziesz zażenowana
swoją nieznajomością dobrych manier przy stole.
Nawet jeśli wejdziesz do naszej rodziny,
nie przywykniesz do naszego stylu życia.
Nigdy nie pragnęłam takiego życia.
Znam swoje miejsce.
Wiem, że nie pasuję
do tych tak zwanych wyższych sfer.
To czemu uczepiłaś się Si?
Zależy ci na fortunie.
To nie ja uczepiłam się pani syna.
Nie interesują mnie pani pieniądze.
Hipokryci są najgorsi.
Ile chcesz?
Nie ma sensu owijać w bawełnę.
Słyszałam, że twoi rodzice
pojechali na wieś.
Gdybyś wiedziała wcześniej,
mogłabyś przyjąć pieniądze i byłoby po kłopocie.
Sprowadziłaś tych chłopaków do domu, żeby mogli cię bronić?
To pewnie jedna z twoich zagrywek.
Nie dam sobą pomiatać tylko dlatego, że jestem młoda! Jest pani starą wiedźmą!
Coś ty powiedziała? Powtórz to.
Stara wiedźma!
Tak, powiedziałam to.
Jeśli tak się pani martwi o synka, proszę założyć mu smycz,
przywiązać do pasa i wszędzie z nim chodzić.
Skończyłaś?
Tak jak sądziłam, jesteś niewychowana,
skoro tak się do mnie odzywasz.
Nie pani oceniać, czy jestem wychowana.
Może dla pani jestem tylko chwastem do wyrwania.
Ale nigdy nie zdradziłam swojego sumienia.
Nie zrobiłam niczego,
przez co musiałabym spuścić głowę.
Szczerze mówiąc, żal mi pani.
Jest pani najwstrętniejszą osobą, jaką znam.
W pani oczach
odbija się tylko pani i pani syn.
Reszty nie traktuje pani jak ludzi.
Nie chcę pani w swoim świecie.
Proszę stąd wyjść.
Powiedziałam, że ma pani wyjść!
Shancai, jesteś niesamowita.
Widzieliście jej minę?
Wyglądała, jakby miała jej pęknąć żyłka.
Shancai, nazwałaś siebie chwastem.
Ale twój upór i wytrwałość wzbudzają podziw.
Właśnie.
Już nie mogłam jej znieść.
Czyli Si i Xiaozi zerwali?
Czułem, że ich związek nie przetrwa długo.
Szybko poszło.
Shancai.
Co teraz zrobisz?
Matka Si tak łatwo nie odpuści.
Lei ma rację.
Musisz być gotowa.
Nie możesz ciągle uciekać.
Nie uciekam.
Nie poddam się.
Im bardziej mnie nęka, tym silniejsza muszę być.
Użyję swojej mocy chwastu i będę walczyć do końca.
Jak zamierzasz to zrobić?
Ta superkobieta trzyma w garści najlepszą sieć hoteli w Azji.
Nie zapominajmy,
że jest prezesem Grupy Daoming.
No i co z tego?
To tylko człowiek.
Aleś ty naiwna.
Ta kobieta ma taką władzę,
że mogłaby zgnieść cię jak robaka.
Zgnieść?
W mgnieniu oka
zostałaby z ciebie krwawa miazga.
Nie dobijacie mnie.
Najpierw mnie wspieracie, a potem straszycie.
Nie chcemy cię straszyć.
Przedstawiamy sytuację, żeby móc znaleźć rozwiązanie.
Cóż...
A może to?
Znajdę sposób, żeby stać się kobietą, którą będzie w stanie zaakceptować.
Co to za reakcja?
A może zaczęłabyś chodzić z Si?
Nie mam zamiaru.
To jest dobre.
Najpierw zacznij się umawiać z Si i powiedz jego mamie:
„Ja, Dong Shancai, jestem w poważnym związku z Daoming Si.
Zabraniam pani tego niszczyć”.
Świetny pomysł.
Co?
Potem urodzisz dziecko. Tak się wygrywa.
A co, jeśli mama Si zrzuci ich dziecko z mostu?
Co to za farmazony?
Nigdy nie chciałam być z Daoming Si.
Hej.
Powiedziałam jego mamie
coś nie tak?
Powiedziałaś:
„Może dla pani jestem tylko chwastem do wyrwania.
Ale nie dam sobą pomiatać.
Nie chcę pani w swoim świecie.
Proszę stąd wyjść. Powiedziałam, że ma pani wyjść!”.
Tak było.
Myślisz, że da się to jakoś odkręcić?
Mogę udawać, że te słowa nie padły?
Raz wypowiedzianych słów
nie można już cofnąć.
Ponieważ Si cię lubi,
takie konfrontacje będą nieuniknione,
niezależnie od tego, co powiedziałaś.
Choćby nie wiem co,
będziemy cię wspierać.
Tak. Pokaż, co potrafisz.
Tak, masz nasze wsparcie.
- Powodzenia. - Powodzenia.
Wojna z mamą Daoming Si?
W co ja się wpakowałam?
Ale z niej wiedźma.
Musiał dorastać w okropnym otoczeniu.
Pewnie stale napotyka przeszkody.
To dlaczego...
Dlaczego dalej chcę być w jego życiu,
skoro tylko pogarszam tym sytuację?
SALA MUZYCZNA
Ale znajomy widok.
Gdy zaczęłam studia, Huaze Lei grał tu na skrzypcach.
Naprawdę mi zaimponował.
A teraz
stał się moim bliskim przyjacielem.
Nie wiem dlaczego,
ale gdy gra na skrzypcach,
czuję, że nie ma problemów,
których nie można rozwiązać.
Zero sporów i zmagań.
Wróciłam.
Shancai, jak ci minął dzień?
Bardzo za tobą tęsknię.
Aby pomóc wujkowi, tata uczy się łowić ryby.
Niestety ma chorobę morską.
Dziś po raz pierwszy wypłynął w morze i ciągle wymiotował.
Marna z niego pociecha i trzeba go niańczyć.
Nie zarobiliśmy zbyt wiele przez słabe branie.
Bardzo mi przykro.
Nie mogę wysłać ci więcej kieszonkowego.
Shancai,
musisz być teraz bardziej oszczędna.
Sprawy wyglądają kiepsko, ale ciężko pracujemy.
Shancai, dbaj o siebie.
Nie ma nas przy tobie, więc musisz być silna.
Bardzo za tobą tęsknię, córciu.
Słyszałam.
Trzymajcie się.
Tęsknię za wami.
Nie martwcie się o mnie.
Będzie dobrze.
Kto tam?
Właściciel domu.
Dziękuję.
Panie Wang, coś się stało?
Pani Dong.
Przykro mi to mówić.
Muszę wypowiedzieć umowę najmu.
Dlaczego?
Coś się stało?
Sytuacja awaryjna.
Teściowa mojej córki potrzebuje pieniędzy na operację.
Znalazłem już potencjalnego kupca na ten dom.
Może zwrócę pani zapłacony czynsz?
A do tego
dopłacę 500 juanów rekompensaty. W porządku?
Ale ja...
Ja...
Wiem.
Stawiam panią w trudnej sytuacji.
Dla mnie to też niełatwe.
Pilnie potrzebuję tych pieniędzy.
Muszę zapłacić za szpital.
Liczę na pani wyrozumiałość.
Może zatrzyma się pani u przyjaciół?
Proszę.
Dziękuję.
Mamo.
Czy dom...
Mamo.
Chciałam spytać,
czy dom na wsi jest fajny?
Naprawdę za wami tęsknię.
Mam tu małe kłopoty.
Ale szybko się z nimi uporam.
NOWE POWIADOMIENIE OD DONG SHANCAI
WYRZUCONA Z DOMU W ŚRODKU NOCY
CO ZA PRZEŻYCIE!
Serio tak powiedziała?
Naprawdę postawiła się mojej mamie z mojego powodu?
Szkoda, że cię tam nie było. Szczeny nam upadły.
Chcieliśmy powiedzieć ci wcześniej, ale gdzieś zniknąłeś.
Dobra, muszę się z nią zobaczyć.
Chcę to usłyszeć od niej.
Momencik.
Tak dumna dziewczyna w życiu się do tego nie przyzna.
I co z tego? Idę się z nią spotkać.
Uspokój się.
Musimy pogadać.
O czym? Pogadamy później.
Nie zatrzymuj mnie.
Si, wiesz już, jak poradzisz sobie z mamą?
Nie. Nie zamierzam się w to bawić.
Wiecie, jaka ona jest.
Czemu pytasz?
Shancai jest skończona.
Twoja mama może ją w każdej chwili załatwić.
Nie pozwolę na to.
Skąd ta pewność siebie?
Czy kiedykolwiek jej się sprzeciwiłeś?
Właśnie, czcze gadanie.
Nieważne, jak było.
Teraz sprawa dotyczy też Shancai.
W porządku.
To moja kobieta. Poradzę sobie.
Koniec przesłuchania? To idę.
Si, obyś był na to przygotowany.
Jeśli twoja mama mówi poważnie, już po Shancai.
Przez ciebie wpadła w niezłe tarapaty.
Chodzi mu o to,
że powinieneś mieć plan, zanim udasz się do Shancai.
Zdajesz sobie sprawę z powagi sytuacji? Nie uważasz, że potrzebny ci plan?
Jaki plan?
Co z niej za głuptas.
Nigdy nie zwierza mi się z problemów.
Jest teraz zupełnie sama, zdana na siebie i nękana przez moją mamę.
Nie zostawię jej tak.
Idę do niej.
Ej.
Ktoś tu w końcu zachowuje się jak dżentelmen.
Już rozumiem.
Gdybym był dziewczyną,
taka akcja by mnie wzruszyła.
Gdyby nie jego upór, byłby idealną partią.
Zdrówko.
Shancai, co się stało? Wszystko w porządku?
Shancai, chcesz przyjść do mnie? Będę czekać.
Shancai, gdzie jesteś? Przyjadę po ciebie.
Jeszcze wczoraj postawiłam się starej wiedźmie
i wypowiedziałam jej wojnę.
A teraz nawet nie mam dachu nad głową.
Co mam robić?
Jak przetrwam?
Czemu nie możesz po prostu być przy mnie?
Jestem przeszczęśliwy.
Powiedziałaś mojej mamie, że nie pozwolisz jej nas rozdzielić.
Od teraz zrobię wszystko, by cię chronić.
Zaczekaj chwilkę.
Puść mnie.
- Ściskasz mnie... - Nie.
W końcu mam cię w ramionach.
Nigdy cię nie puszczę.
Kto wie, dokąd uciekniesz?
Czemu miałabym uciekać?
A to co?
Spakowałam się, bo wyrzucono mnie z domu.
Czemu nie powiedziałaś?
Zamierzałam.
Nie zostawisz mnie?
Daoming Si.
Nie mogę tu zostać.
Czemu nie?
Każę ci tu zostać.
Mogę iść do Qinghe
albo Xiaoyou.
Nie chcę tu zostawać.
Przestań.
Qinghe? Xiaoyou?
Przecież z nimi nie chodzisz.
Daoming Si.
Mógłbyś choć raz pomyśleć o mnie?
W jakim sensie?
- Mam tu mnóstwo miejsca. - Nie o to chodzi!
Chodzi o to,
że dopiero co miałam spięcie z twoją mamą.
Nie mogę tu zostać.
- To niedorzeczne. - W samą porę.
Chciałaś stawić jej czoła, prawda?
To twoja szansa,
żeby z nią pogadać.
Wróciłem! Jest ze mną Shancai!
- Chodź po nas! - Ej.
Co to za harmider?
Gdzie wasze maniery?
W tym domu
obowiązują pewne zasady.
Pani Yu.
To pani jeszcze żyje?
Pan Daoming Si.
Żartowniś, jak zwykle.
Jak pan widzi,
wciąż żyję i mam się dobrze.
Pani Yu.
Po co te formalności?
Proszę mówić do mnie Si.
Mówienie mi per pan
to lekka przesada.
Dobrze, pominę zwroty grzecznościowe.
Si.
Dawno się nie widzieliśmy.
Wciąż jesteś
rozrabiaką.
Co się dzieje?
Kim jest ta starsza pani?
Twoja mama wyjechała do Londynu.
Przed wyjazdem poprosiła,
żebym sprawowała pieczę nad domem.
Pod jej nieobecność
ktoś musi doglądać wszystkich spraw.
Tak więc
wszystko jest teraz pod moją opieką.
W porządku.
Więc przejdę do rzeczy.
To Shancai, moja przyjaciółka.
Od dzisiaj
będzie tutaj mieszkać.
Więc to ty jesteś Shancai?
Dzień dobry.
Nazywam się Dong Shancai.
Ta pani wygląda na wiekową,
ale bije od niej wielka charyzma.
Skoro Si
tak nalega, żebyś została,
nie będę utrudniać spraw.
Dobra decyzja.
Shancai pomoże przy obowiązkach domowych.
Pani Yu!
Pani Yu, ma pani sklerozę?
Shancai nie przyszła tu pracować.
Pamiętam.
Nawet twój ojciec nie śmiał się tak do mnie odzywać.
Dzisiejsza młodzież
bierze wszystko za pewnik.
Naprawdę wierzycie,
- że w tym świecie coś jest za darmo. - Ty stara...
Ona...
Jesteśmy przyjaciółmi.
Co w tym złego, że zostanie u nas za darmo?
Wiem.
Świat się zmienia.
Młodzież nie chce sobie brudzić rąk.
Ale ja jestem
starą tradycjonalistką.
Wierzę w moc odpowiedniego nastawienia.
Czemu Shancai nie może tu pracować
w zamian za pokój i wyżywienie?
To żaden problem.
Nie powinna pani patrzeć na innych z góry.
I tak nie zamierzałam
zostawać tu za darmo.
Potrafisz sprzątać?
Jesteś pracowita?
Oczywiście.
Od dziecka pomagam mamie w domu.
- Umiem też gotować. - Dość!
Nie zgadzam się.
Nie zaprosiłem cię tu, żebyś została służącą.
Jestem mężczyzną.
To ja mam się o ciebie troszczyć.
Pani Yu ma rację.
Jestem spłukana
i nie mam dokąd pójść.
Potrzebuję powodu, by tu zostać.
- Tym sposobem zachowam swoją dumę. - Nie.
Za nic nie pozwolę,
żebyś tu sprzątała.
- Ale... - Dosyć tego.
Nie zgadzam się.
W porządku. To wychodzę.
Który mamy wiek?
Nie ma nic złego w tym, że tu zostaniesz.
Ximen i Meizuo ciągle tu siedzą.
Nie chodzi o to, co jest dobre, a co złe.
Chodzi o gotowość do działania.
Nie chcę, żeby pani Yu mi umniejszała.
Shancai.
Na pewno chcesz tu pracować?
- Tak. - Strasznie...
Strasznie mnie wkurzasz.
Nie myśl sobie, że będę ci pobłażać,
bo jesteś znajomą Si.
Lepiej się szykuj.
Zrozumiałaś?
Tak.
Nie słyszę cię.
Tak.
Czy to jakiś komar tu bzyczy?
Tak jest!
Dobrze.
Napisy: Anna Żbikowska